Anemia

Krew to życiodajny płyn będący zawiesiną erytrocytów, leukocytów i płytek krwi w płynnym osoczu. Organizm ludzki nieustannie produkuje wszystkie składniki krwi, aby zachodzące wewnątrz ciała ludzkiego procesy biochemiczne przebiegały bez zakłóceń. Najliczniejszym elementem krwi są czerwone krwinki – tzw. erytrocyty, produkowane głównie w szpiku kostnym kości długich i płaskich. Erytrocyty są głównym nośnikiem tlenu dostarczanego do wszystkich tkanek. Jednocześnie wracając stamtąd, zabierają ze sobą produkt uboczny tychże procesów biochemicznych – dwutlenek węgla – oczyszczając w ten sposób komórki w całym organizmie. Gdy z jakiegoś powodu organizm produkuje mniej erytrocytów, niż wynosi ciągłe zapotrzebowanie lub traci więcej niż jest w stanie wyprodukować, dochodzi do niebezpiecznego zaburzenia, nazywanego anemią.

Anemia – to potoczna nazwa niedokrwistości, czyli patologicznego stanu organizmu, związanego z niedoborem erytrocytów (czerwonych krwinek), zmniejszeniem poziomu hemoglobiny (białka odpowiedzialnego m.in. za czerwone wybarwienie erytrocytów) lub znacznym spadkiem hematokrytu, czyli stosunku objętości erytrocytów do całkowitej objętości krwi. Anemia nie jest samodzielną jednostką chorobową, jednak często występuje jako objaw silnej niewydolności organizmu (poważnej choroby) lub jest jej następstwem.

Medycyna ludowa jeszcze do niedawna proponowała w takich sytuacjach uzupełnianie diety lampką czerwonego wina, które miało przyczyniać się do zwiększania podaży erytrocytów i lepszej przyswajalności żelaza. Jednak to bardzo wybiórcze podejście, nie wpływające w żaden sposób na poprawę stanu organizmu. Mało tego, od pewnego czasu coraz szerzej mówi się o tym, że pomimo wielu dowiedzionych prozdrowotnych właściwości wina, akurat w kwestii zawartości żelaza w organizmie działa ono odwrotnie. Określane jako najwartościowsze składniki wina – polifenole roślinne powodują bowiem obniżenie wchłaniania żelaza z przewodu pokarmowego, a więc na dłuższą metę zwiększają ryzyko powstawania anemii z niedoboru żelaza. W tej sytuacji zdecydowanie lepszym rozwiązaniem, zarówno w profilaktyce jak i leczeniu większości postaci anemii jest suplementowanie diety w preparaty poprawiające funkcjonowanie całego organizmu, w tym usprawniające pracę przewodu pokarmowego (z którego wchłaniają się poszczególne składniki) oraz działające korzystnie na układ krwionośny. Preparat Alveo spełnia te wyśrubowane kryteria. Alveo jest polecany w sytuacjach zwiększonej podaży na pierwiastki śladowe i witaminy, których niedobór może doprowadzić do anemii – przede wszystkim żelazo, witaminę B12 oraz kwas foliowy. Szeroki wachlarz składników mineralnych, witamin i substancji czynnych stymulujących wzajemnie swoje oddziaływanie w organizmie sprawia, że Alveo doskonale się wchłania. Jest to bardzo istotne w anemii, często spowodowanej zaburzeniami pracy przewodu pokarmowego. Stosowany systematycznie, preparat Alveo pomaga szybciej uporać się ze skutkami i objawami anemii różnego typu oraz wspomaga organizm w walce z chorobami będącymi zarówno przyczyną jak i skutkiem anemii.

Anemię mogą powodować różne czynniki: genetyczne, środowiskowe lub żywieniowe. Przyczyny pojawiania się niedokrwistości są różne dla każdego jej rodzaju, choć obraz kliniczny (czyli zespół występujących objawów) często jest podobny. D o najczęstszych przyczyn wystąpienia niedokrwistości należą:

  • dieta uboga w żelazo, witaminę B12 i kwas foliowy;
  • nagła utrata krwi w wyniku urazu, zabiegu operacyjnego;
  • zbyt obfite lub długotrwałe miesiączki u kobiet;
  • przewlekłe krwawienia wewnętrzne – zwykle związane ze schorzeniami układu pokarmowego lub narządów rodnych u kobiet;
  • słabe wchłanianie żelaza z przewodu pokarmowego – w wyniku schorzeń lub powodowane czynnikami zewnętrznymi (np. jako skutek uboczny działania niektórych leków lub nadużywania alkoholu);
  • niewydolność szpiku kostnego który jest odpowiedzialny za produkcję erytrocytów;
  • choroby pasożytnicze przewodu pokarmowego – w tym zwłaszcza robaczyce będące częstym powodem pojawiania się anemii u dzieci;
  • zakażenie układu moczowego.

Biorąc pod uwagę zróżnicowaną etiologię niedokrwistości, wyróżnia się następujące jej rodzaje:

  • anemia pokrwotoczna (ostra i przewlekła) – powstająca w wyniku krwotoków. Niedokrwistość ostra pojawia na skutek nagłej utraty dużej ilości krwi w stosunkowo krótkim czasie. Najczęściej są to krwotoki po urazach, krwotoki z górnego odcinka przewodu pokarmowego, górnych dróg rodnych u kobiety lub z dróg moczowych. Często występują jako powikłania po ciężkich operacjach z utratą dużej ilości krwi. Taką anemię łatwo zauważyć, pojawia się bowiem szybko i jej objawy są jednoznaczne – są to zasłabnięcia, utrata przytomności, przyspieszone bicie serca i spadek ciśnienia tętniczego. Anemia pokrwotoczna przewlekła jest zwykle skutkiem krwawienia z nerek, płuc lub nosa bądź z przewodu pokarmowego (np. przy chorobie wrzodowej, owrzodzeniu dwunastnicy lub hemoroidach), długich obfitych miesiączek. Objawy towarzyszące anemii pokrwotocznej przewlekłej to zawroty i bóle głowy, senność, osłabienie i omdlenia, bladość skóry i znaczne zmniejszenie wydolności fizycznej;
  • anemia z niedoborów (żelaza, kwasu foliowego, witaminy B12). Anemia mikrocytarna, czyli z niedoboru żelaza pojawia się najczęściej i dotyczy bardzo różnych grup wiekowych. W grupie ryzyka znajdują się zwłaszcza osoby stosujące diety – w tym szczególnie wegetarianie i weganie, którzy nie jedzą produktów zwierzęcych. Objawia się bladością i przesuszeniem skóry, dusznościami, bólami głowy, osłabieniem oraz pogorszeniem stanu paznokci i włosów oraz pojawianiem się zajadów w kącikach ust. Anemia z niedoborów kwasu foliowego i wit. B12 powoduje upośledzenie DNA erytrocytów oraz skrócenie czasu ich życia. Przyczyną jest najczęściej dieta uboga w nieprzetworzone zielone warzywa, zaburzenia wchłaniania lub alkoholizm. Charakterystyczne objawy anemii tego typu to: bladożółty odcień skóry, czerwony i piekący język, objawy niedowładu oraz mrowienie kończyn. Pojawia się też utrata smaku, zaburzenia nastroju, halucynacje;
  • anemia hemolityczna – polega na skróceniu czasu życia erytrocytów (z ok. 120 nawet do kilku dni!) i tym samym zmniejszenia ich ilości we krwi. Powodem może być choroba zakaźna, ukąszenia węży, oddziaływanie środków chemicznych lub nietolerancja niektórych leków. Poza objawami podobnymi do innych typów anemii pojawia się powiększenie śledziony i kamica żółciowa;
  • anemia aplastyczna – spowodowana jest niewydolnością szpiku kostnego i zmniejszeniem liczby wszystkich składników krwi. Przyczyniają się do tego głównie zakażenia wirusowe, stosowanie środków owadobójczych i chwastobójczych czy przebyta radioterapia.

Wraz ze zmniejszeniem ilości czerwonych krwinek pogarsza się zaopatrzenie tkanek w tlen i tym samym ich funkcjonowanie zostaje zaburzone. Pomimo różnej etiologii, cześć objawów niedokrwistości jest charakterystyczna dla wszystkich jej typów. Należą do nich:

  • zaburzenia pracy układu pokarmowego – wzdęcia, zaparcia;
  • ogólne osłabienie i rozdrażnienie;
  • senność;
  • szum w uszach lub mroczki przed oczami;
  • zawroty głowy;
  • rozkojarzenie;
  • problemy z pamięcią;
  • szybkie męczenie się;
  • problemy z oddychaniem przy zbyt intensywnym wysiłku;
  • duszność, kołatanie serca;
  • pogorszenie stanu paznokci (łamliwość, rozdwajanie się) i włosów (nadmierne wypadanie i rozdwajanie);
  • bladość skóry i śluzówek;
  • brak apetytu oraz wybiórczy apetyt na nietypowe składniki (krochmal, kredę);
  • mogą wystąpić dreszcze lub nadwrażliwość na zimno.

Większość wymienionych objawów nie jest charakterystyczna tylko dla tego schorzenia. Z tego właśnie powodu często bywają mylone ze zmęczeniem, przepracowaniem czy skutkiem długotrwałego stresu i zostają zlekceważone. Tymczasem – niezależnie od przyczyny powstawania anemii, absolutnie nie wolno jej lekceważyć i należy dążyć do usunięcia przyczyn lub przynajmniej zminimalizowania jej skutków. Nieleczona anemia powoduje bowiem rozstrój całego organizmu i zakłócenia pracy większości narządów, a w dłuższej perspektywie powoduje wyniszczenie organizmu i sama może przyczynić się do rozwoju poważnych schorzeń a nawet do śmierci.

Czytaj więcej